ترانه ی همیشه قلب من تکرار نامی جز نام تونیست .

در انتهای قلبم جایی که به نامت می رسم تمام وجودم غرق اشک و شادی می شود.

 نمی دانم آیا می دانی یا نه اما مطمئن باش کلماتی که  تا کنون می نوشتم جز برای

تو نبود.

آیا می توان شهر چشمان تو را با درهم و دیناری خرید یا که از کوچه های شهر آن با بی اعتنایی عبور کرد

و عشقی را که سر تا سرآن را فراگرفته ندید.

به راستی نه، می دانم که می دانی درست می گویم .

 ای کاش می شد ساکت ماند و سکوت را معنا کرد و شاخه گل عشق را با قطره اشکی آبیاری نمود.

 و ای کاش می توانستم نام تو را بر روی قلبم حکاکی کنم تا برای همیشه روی آن بماند

و محو نشود...

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود

گاهی تمام حادثه از دست می رود

گاهی همان کسی که دم از عقل می زند

در راه هوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست

وقتی که قلبِ خون شده بشکست، می رود

اول اگرچه با سخن از عشق آمده است

آخر، خلاف آنچه که گفته است می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای

وقتی میان طایفه ای پَست میرود

هرچند مضحک است و پر از خنده های تلخ

بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود

پ.ن۱: شاید دلم می خواد که . . .

پ.ن۲ : شایدم دلم هیچی نمی خواد

پ.ن۳ : فقط میدونم که دلم به شدت گرفته و تنگه حالا واسه کی و چی ؟!

پ.ن۴ : رگ حماقتم احتمالا بدجوری ورم کرده !

پ.ن۵ : آدما احساسات بی سر و تهی دارن ، مگه نه؟!

پ.ن۶ : مصراع آخر یه تکرار بود ! واسه منی که دنبال تحولم غافل از اینکه :

 خلایق را هرچه لایق بود دادند!

یا میشه اینجوری گفت ::::

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند      گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر

پ.ن۷ : این " اندک " در بیت بالا حد و حدودش چقدره؟؟؟ !!!

Design by : Night Skin

______________________ ********************** ______________________ ********************** ______________________ **********************

RSS